„Mamo, a jeśli ktoś zapyta, co mam na głowie?” – jak przygotować dziecko z implantem ślimakowym do pierwszego dnia w szkole

Pierwszy dzień szkoły stresuje prawie każde dziecko. Nowa klasa, nowa pani, nowe dzieci, nowe zasady. Dziecko z implantem ślimakowym może mieć jeszcze jedną myśl z tyłu głowy: „A jeśli ktoś zapyta, co mam za uchem?” albo „A jeśli ktoś będzie się śmiał?”

Dla dorosłego procesor mowy jest po prostu urządzeniem, które pomaga dziecku słyszeć. Dla sześciolatka czy siedmiolatka może być jednak czymś, co od razu wyróżnia go spośród innych dzieci.

Dzieci patrzą. I dzieci pytają

„Co masz za uchem?”, „Po co Ci to?”, „Czy Ty słyszysz?”, „Czy można tego dotknąć?”.

Takie pytania najczęściej nie wynikają ze złośliwości. Dzieci są po prostu ciekawe. Widzą coś nowego i chcą wiedzieć, co to jest. Trudniej robi się wtedy, kiedy nasze dziecko nie wie, co odpowiedzieć i nagle ma poczucie, że musi tłumaczyć się przed całą klasą. Dlatego jeszcze przed rozpoczęciem szkoły warto przećwiczyć jedną prostą odpowiedź. Nie wykład o implancie ślimakowym. Nie medyczną definicję. Jedno zdanie naprawdę wystarczy.

„To mój procesor. Dzięki niemu słyszę.”

Albo:

„Mam implant ślimakowy. To urządzenie pomaga mi słyszeć.”

I tyle. Dziecko nie musi mówić nic więcej, jeśli nie ma na to ochoty.

Czy procesor mowy lepiej schować?

To pytanie pojawia się u wielu rodziców. Przykryć procesor włosami? Wybrać opaskę w kolorze włosów? A może wręcz przeciwnie , pozwolić dziecku wybrać coś kolorowego? Nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Najważniejsze jest to, jak chce wyglądać samo dziecko. Jedno będzie chciało, żeby procesor był prawie niewidoczny. Drugie wybierze niebieską opaskę, kolorową zawieszkę albo naklejkę i będzie bardzo zadowolone, że jego sprzęt wygląda właśnie tak. Obie wersje są w porządku. Idź za dzieckiem.

Opaska na procesor mowy to nie tylko zabezpieczenie

Opaska ma przede wszystkim praktyczne zadanie. Pomaga utrzymać procesor na miejscu podczas biegania, zabawy, WF-u czy szalonej przerwy na szkolnym korytarzu. Ale czasami daje dziecku coś jeszcze. Procesor przestaje wyglądać jak „sprzęt medyczny”, a zaczyna być po prostu częścią stroju. Dziecko wybiera kolor, samo decyduje, którą opaskę chce założyć i ma poczucie, że to jest jego wybór, a nie coś narzuconego.

Dla dorosłego to drobiazg. Dla dziecka może mieć całkiem duże znaczenie.

Nie mów: „Nikt nie będzie patrzył”

Bo prawdopodobnie ktoś będzie. Dzieci zauważają wszystko. Nowe okulary, aparat ortodontyczny, plaster na kolanie, inny plecak. Procesor mowy też zauważą.

Znacznie lepiej powiedzieć:

„Może ktoś zapyta. I to jest w porządku. Wiesz już, co możesz odpowiedzieć.”

To daje dziecku gotowy scenariusz. Nie musi wymyślać odpowiedzi w stresie ani zastanawiać się, czy z jego procesorem jest „coś nie tak”.

A jeśli ktoś powie coś niemiłego?

Tego nie da się całkowicie wykluczyć. Nie ma sensu straszyć dziecka, że ktoś na pewno będzie się śmiał. Ale dobrze, żeby wiedziało, co zrobić, jeśli taka sytuacja się wydarzy. Może powiedzieć:

„Nie podoba mi się, kiedy tak mówisz.”

Może odejść. Może poprosić o pomoc nauczyciela. Może po prostu powiedzieć o tym rodzicowi po powrocie do domu. Najważniejsze, żeby wiedziało, że nie musi udawać, że nic się nie stało.

Jedna rzecz przed pierwszym dzwonkiem

Przed pierwszym dniem szkoły można zrobić coś naprawdę prostego.

Stańcie razem przed lustrem. Załóżcie procesor, opaskę albo zawieszkę tak, jak dziecko chce iść do szkoły. I zapytaj:

„Co powiesz, jeśli ktoś zapyta, co masz za uchem?”

Nie podpowiadaj od razu. Posłuchaj. Być może usłyszysz:

„Powiem, że dzięki temu słyszę.”

I właściwie to wystarczy.

W SmartEar tworzymy akcesoria do procesorów mowy, implantów ślimakowych i aparatów słuchowych, które mają nie tylko zabezpieczać sprzęt. Chcemy też, żeby dzieci mogły czuć się z nim swobodnie, pewnie i po swojemu.

Bo pierwszy dzień szkoły i bez tego potrafi być wystarczająco emocjonujący. 💙